.jpg)
Η μέθοδος All-on-4 αναπτύχθηκε σταδιακά από τα τέλη της δεκαετίας του `70, πήρε μεγάλη ώθηση με τις έρευνες του Πορτογάλου Paulo Malo από το 1993 και έπειτα, ενώ άρχισε να χρησιμοποιείται ευρέως το 1998.
Πρόκειται για μία τεχνική κατά την οποία 4 εμφυτεύματα τοποθετούνται ανά γνάθο στα σημεία που υπάρχει αρκετό εύρος και ποιότητα οστού και στηρίζουν μία οδοντοστοιχία με 10 έως 14 δόντια. Οι πιο συχνές παραλλαγές της τεχνικής είναι το All-on-5 και All-on-6 όπου τοποθετούνται 5 και 6 εμφυτεύματα αντίστοιχα, προκειμένου να έχουμε καλύτερη στήριξη της εργασίας. Στα εμφυτεύματα βιδώνεται την ίδια κιόλας ημέρα μία προσωρινή ακρυλική οδοντοστοιχία και ο ασθενής φεύγει από το ιατρείο με δόντια.
Μετά την παρέλευση 3 περίπου μηνών ο ασθενής επανέρχεται για τη λήψη 2 αποτυπωμάτων με βάση τα οποία θα φτιαχτεί η τελική αποκατάσταση.
Τόσο η προσωρινή, όσο και η μόνιμη αποκατάσταση βιδώνονται πάνω στα εμφυτεύματα και είναι σταθερές. Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων οι οδοντοστοιχίες που τοποθετούνται στο στόμα έχουν εξαιρετική αισθητική και πολύ σπάνια αναγκαζόμαστε να κάνουμε συμβιβασμούς. Οι ασθενείς μπορούν να μασάνε και να μιλάνε κανονικά από την πρώτη κιόλας μέρα.
Οι τελικές αποκαταστάσεις που συνηθίζουμε να κατασκευάζουμε είναι οι εξής:
- οδοντοστοιχία με ακρυλικά δόντια
- οδοντοστοιχία με δόντια πορσελάνης που υποστηρίζονται από μεταλλικό σκελετό
- οδοντοστοιχία με δόντια ζιρκονίου που υποστηρίζονται από μπάρα τιτανίου
Οι 3 αυτές αποκαταστάσεις διαφέρουν τόσο στο κόστος όσο και στην αισθητική, ενώ υπάρχουν και κάποιες διαφορές στη μακροβιότητα.
-Η οδοντοστοιχία με τα πλαστικά δόντια έχει καλή αισθητική, ενώ επιλέγεται σε περιπτώσεις που υπάρχουν μεγάλα ελλείμματα μαλακών ιστών τα οποία αποκαθίστανται με ροζ ακρυλικό. Τα δόντια ωστόσο φθείρονται με τον καιρό και χρειάζεται η αντικατάστασή τους περίπου ανά 10ετία. Η λύση αυτή είναι η πιο οικονομική για τον ασθενή.
-Η οδοντοστοιχία από μέταλλο και πορσελάνη επιλέγεται σε περιπτώσεις που υπάρχουν μικρά ελλείμματα μαλακών ιστών καθώς έχει άριστη αισθητική και αποκαθιστά συνήθως μόνο τα δόντια. Το μέταλλο που υποστηρίζει την πορσελάνη προστατεύει τα δόντια από τη θραύση και συνεισφέρει στη μακροβιότητα της εργασίας. Ωστόσο κάποιες φορές παρατηρούνται μετά από καιρό μικροθραύσεις στις γωνίες κάποιων δοντιών οι οποίες είναι δύσκολο να επιδιορθωθούν. Η γέφυρα μεταλλοπορσελάνης έχει μέτριο κόστος.
-Η αποκατάσταση με μπάρα τιτανίου και δόντια από ζιρκόνιο έχει πολλά πλεονεκτήματα. Το τιτάνιο που έρχεται σε επαφή με τα ούλα είναι απόλυτα βιοσυμβατό και σπανιότατα προκαλεί ερεθισμό στο βλεννογόνο του στόματος. Τα δόντια που έρχονται να καλύψουν αυτή την μπάρα έχουν σχεδιαστεί στον υπολογιστή και έχουν κοπεί από ειδικό μηχάνημα με αποτέλεσμα να έχουν άριστη αισθητική. Η αποκατάσταση αυτή σπανιότατα σπάει στις άκρες, είναι εξαιρετικά μακρόβια, ενώ έχει για τον ασθενή περίπου διπλάσιο κόστος από ότι η γέφυρα μεταλλοπορσελάνης.
Συνοψίζοντας τα παραπάνω, τα πλεονεκτήματα της μεθόδου είναι τα εξής:
- Χαμηλό κόστος για την αποκατάσταση όλων των δοντιών μίας γνάθου
- Τοποθέτηση εμφυτευμάτων και προσωρινών δοντιών εντός 24 ωρών
- Άριστη μασητική λειτουργία της οδοντοστοιχίας
- Πολύ καλή έως άριστη αισθητική
- Μικρό κόστος επιδιορθώσεων, όταν πρόκειται για την ακρυλική οδοντοστοιχία Αν μπορούμε να μιλήσουμε για κάποιο μειονέκτημα που έχει η μέθοδος All-on-4, αυτό είναι ο εξαμηνιαίος επανέλεγχος που ΠΡΕΠΕΙ να εκτελούμε σε κάθε ασθενή προκειμένου να προληφθεί η συχνότερη νόσος των εμφυτευμάτων που είναι η περιεμφυτευματίτιδα.
Αν κάποιος ασθενής αμελήσει αυτόν τον περιοδικό επανέλεγχο, είναι πολύ πιθανό να χάσει κάποιο από τα εμφυτεύματά του ακόμα και λίγα χρόνια μετά την τοποθέτησή τους και να χρειαστεί να το αντικαταστήσει μαζί με ολόκληρη την οδοντοστοιχία που βιδώνει σε αυτά.
Το μυστικό της μεθόδου είναι ότι τα εμφυτεύματα μπαίνουν στις περιοχές των γνάθων που υπάρχει καλή ποσότητα και ποιότητα οστού. Επειδή το ύψος του οστού είναι συνήθως ανεπαρκές, τα πίσω εμφυτεύματα μπαίνουν με μία γωνία 15-40 μοιρών.
Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγουμε ευαίσθητα ανατομικά μόρια των γνάθων, ενώ μπορούμε να τοποθετήσουμε πιο μακριά εμφυτεύματα, τα οποία σαφώς και συνεισφέρουν στη σταθερότητα και μακροβιότητα της αποκατάστασης. Η εμπειρία και η επιδεξιότητα του επεμβαίνοντα είναι ίσως ο πιο σημαντικός παράγοντας επιτυχίας της όλης διαδικασίας. Στο ιατρείο μας εφαρμόζουμε αυτή τη μέθοδο με μεγάλη επιτυχία εδώ και 2 περίπου χρόνια και οι ασθενείς χαίρονται τα δόντια τους από την πρώτη κιόλας μέρα.
Η τελική οδοντοστοιχία που τοποθετεί συνήθως ο παραπέμπων οδοντίατρος εξυπηρετεί αισθητικά και λειτουργικά τους ασθενείς, οι οποίοι αποκτούν πάλι το χαμόγελό τους.
Οι οδοντοστοιχίες αυτές μπορούν με μία βασική συντήρηση να λειτουργήσουν στο στόμα για πάρα πολλά χρόνια.
